نا گفته های یک...

طبقه بندی موضوعی
بایگانی
آخرین مطالب
  • ۹۱/۱۱/۲۵
    ...

باز باران

چهارشنبه, ۲۲ خرداد ۱۳۸۷، ۰۱:۵۲ ب.ظ
دیشب تو حجره نشسته بودم. فرقی نمیکنه تنها یا با دوستان. گاهی دیگران هم هستن اما احساس میکنی داری از تنهایی منفجر میشی.گاهی هم کسی نیستا اما این قدر اطرافت شلوغه که هیچی رو حس نمیکنی.این ها اصلاْ مهم نیست. هوا قبل از غروب هم گرفته بود. یعنی ابری بود. دم عجیبی داشت. خفخ کننده شده بود.

آخر شب یه دفعه رعد و برق زد  و بغض آسمون ترکید. چه بارونی میومد.باد هم به شدت میوزید. شدتش به حدی بود که صدای شکستن چند تا شیشه رو شنیدم.رفتم دم پنجره و بیرون رو نگاه کردم  چه هوایی شده بود.یه دفعه یه چیزی یادم اومد

باز باران با ترانه

با گهر های فراوان

میخورد بر بام خانه

یادم آید روز باران....

شروع کردم به خوندن

یواش یواش صدام بلند شد

باز باران با ترانه  با گهر های فراوان  میخورد بر بام خانه...

 همین جوری که میخوندم ادامش تغییر کرد...

باز باران با ترانه
می خورد بر بام خانه
یادم آید کربلا را
دشت پر شور و نوا را
گردش یک ظهر غمگین
گرم و خونین
لرزش طفلان نالان
زیر تیغ نیزه ها را
...
باز باران
باصدای گریه های کودکان
از فراز گونه های زرد و عطشان
با گهرهای فراوان
میچکد از چشم طفلان پریشان
پشت نخلستان نشسته
رود پر پیچ و خمی در حسرت لبهای ساقی
چشم در چشمان هم آرام و سنگین
می چکد آهسته از چشمان سقا
بر لب این رود پیچان
...
باز باران
باز باران با ترانه
آید از چشمان مردی خسته جان هیهات بر لب
ازعطش درتاب ودر تب
نرم نرمک
می چکد این قطره ها
روی لب شش ماهه طفلی رو به پایان
مرد محزون
دست پرخون
می فشاند از گلوی نازک شش ماهه
بر لبهای خشک آسمان
...
باز باران
باز هم اینجا عطش ، آتش ، شراره
جسم ها افتاده بی سر
پاره پاره
می چکد از گوشها باران خون و
کودکان بی گوشواره
شعله در دامان و در پا می خلد خار مغیلان
وندرین تفتیده دشت و سینه ها برپاست طوفان
دستها آماده شلاق و سیلی
چهره ها از بارش شلاقها گردیده نیلی
وندرین صحرای سوزان
می دود طفلی سه ساله
پر زنانه
پای خسته
دلشکسته
رویرو
بر نیزه ها خورشید تابان
می چکد از نوک سرخ نیزه ها بر خاک سوزان
...
باز باران
باز باران
قطره قطره
می چکد از چوب محمل
خاکهای چادر زینب
به آرامی شود گل
می رود این کاروان منزل به منزل
می شود از هر طرف این کاروان هم سنگ باران
آری آری
باز سنگ و باز باران
آری آری
تا نگیرد شعله ها در دل زبانه
تا نگیرد دامن طفلان محزون را نشانه
تا نبیند کودکی لب تشنه اینجا اشک ساقی
بر فراز خیمه ها
بر گونه ها
بر مشک ساقی
.............
فکر کنم این شعر از علی اصغر کوهکن باشه
  • سید مهدی

نظرات  (۶)

  • حجره ی دانشجویی یک بسیجی
  • سلام.
    دم شاعرش که اساسی گرم.
    دست شما هم درد نکنه که واسطه ی فیض شدید.
    این لوگوتون رو اصلاح کنید دیگه. هی می گم وزنش می لنگه.
    بسم الله الرحمن الرحیم
    برادر محترم حقیقتا مرا بردید به دوران تدریسم در پایه چهارم ابتدایی و حال و هوای پاک و دوست داشتنی بچه های آن دوران و خلا عمیقی که در قلبم حس کردم..............
    متاسفانه جوانان ما مدتهاست از آن فضاها فاصله گرفته اند و ترانه های پوچ و فاسد امثال بنیامین ها و شادمهر عقیلی ها و اندی ها جایگرین آن اشعار پاک و سالم و کودکانه شده است. و این وظیفه ی جوانان پاک و سالمی چون شماست که در برابر این هجمه بایستید و ارزشها را زنده کنید.
    موید باشید در پناه خداوند مهربان
  • در فراق وطنم
  • فردوسی را با کدام ف مینویسن؟
    سلام
    بچه‌تر که بودیم! املا که می‌نوشتیم معلممون می‌گفت یه دور بخونین ببینین اشتباه نداشته باشین!
    ببخشید که اول این رو گفتم! شعر خیلی روون و خوب بود! با این که طولانیه، زده نمی‌کنه آدمو از ادامه‌ی خوندن.
    دستتون درست.
    یا علی
    سلام
    شعر خیلی خوشکلی بود فکر کنم خودتون گفته باشید حتما همین طور ه
    موفق باشید .
    بعد از یه شعری که از شهریار خونده بودم این شاید کربلایی ترین شعر بود...
    شهریار یه چیزی با این مضمون گفته بود که:بس که محمل ها با خود آورده....
    کس نمی داند عروسی یا عزا دارد حسین
    یه جورایی فقط آدمو یاد ما رایت الا جمیلا ی حضرت زینب می ندازه!
    دست شما و شاعر درد نکنه.

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی